maandag 18 september 2017

uit eten..........doggy bag

Vorig jaar hadden we onze woning te koop gezet en de kinderen beloofd 'als de woning verkocht is, gaan we uit eten'. Het heeft even geduurd voordat de woning verkocht werd maar uiteindelijk kwam alles goed en inmiddels zijn we verhuist naar een nieuwbouw woning.

De belofte uit eten; 
Om 7 neuzen de goede richting in te krijgen (datum kiezen) valt niet mee maar gisteren, zondag is het er dan toch van gekomen.

We wonen heel kort aan de Duitse grens en uit eten is in Duitsland aanzienlijk goedkoper dan in Nederland. Om een lang verhaal kort te maken zijn we bij de Griek in een grote Duitse stad op 10 minuten rijden gaan eten.

Het interieur van de Griek was nogal gedateerd maar uiteindelijk kom je voor het eten en niet het interieur. Bij de ingang werden we opgewacht door een jonge ober die ons allemaal een hand gaf en ons naar de tafel begeleide. In no time hadden we een ouzo voor ons staan en de menu kaart.
Meteen kwam er een serveerster aan tafel die vroeg wat we wilden drinken en ook het drinken stond voor onze neus voordat we een keuze uit de kaart hadden gemaakt.

Om het De Griek niet moeilijk de maken kozen we voor 7 x Hermes-platte; een schotel met allerlei soorten vlees en een extra 'bauernsalat'.  Opmerkelijk is dat er eerst een salade per persoon wordt neergezet met stokbrood, tzatziki en kruidenboter en als je even niet oplet halen ze die weg als de hoofdschotel wordt neergezet. Wij waren gewaarschuwd dat dat zo bij deze Griek gaat en we hadden de ober duidelijk verteld dat de salades e.d. moesten blijven staan.

Het was nogal druk in het restaurant en de obers renden langs alle tafels, op zich wat vreemd want volgens mij gaat het daar echt niet sneller van.
En toch kwam de jonge ober af en toe een praatje maken en vragen of alles naar wens was.

De hoofdschotel werd neergezet, een immense schaal met vlees, aangevuld met rijst, patat en de 'bauernsalat'. In no time werd de hoeveelheid minder, echter we kregen het niet op. De vriendelijke ober ging met de schaal naar de keuken en even later kregen we een tasje met daarin een iso-bak met al het vlees wat over was.  Voor wie het lekker vond werd er nog een ouzo neergezet.

En toen kwam de rekening;
Inclusief drankjes € 178,60  en een doggy bag voor thuis.




dinsdag 12 september 2017

fluiten.......

De tijd dat er naar mij gefloten wordt is niet meer. Als je vroeger langs schilders, bouwvakkers, stratenmakers liep dan werd er naar je gefloten. Op welke leeftijd dat niet meer gepast is weet ik niet maar zeker is dat er niet naar een 'old wief' wordt gefloten. Komt dochterlief dan doen de heren nog hun uiterste best.

Ik woon in een nieuwbouw wijk in aanbouw. Met nu 4 huizen bewoond, nog 13 te gaan, is het een drukte van bouwvakkers en overige bouwlieden om ons heen.

Bouwvakkers, stukadoors, dakdekkers en pannenhangers die ongegeneerd fluiten, zingen en brallen op het dak, in de bouw en op de steigers, hard en niet mooi, geen idee waarom. Het klinkt wel gezellig.

Daaroverheen hoor je Q-music, zagen, boren, timmeren, de hele dag door kabaal. Af en toe een betonwagen, kraanwagen en vrachtwagen die de hele weg nodig hebben en alles shocking vast zetten, vooral als je net met de auto/fiets weg moet.

Het zij zo.

's Morgens om kwart voor 7 beginnen ze met werken. Meestal ben ik dan al aan de wandel met ons hondje. Het kleine blaffende teefje heeft meer aandacht dan ik. Jaloers, welnee. Een 'old wief' in huispak met de haren in de war  is het fluiten niet waard.

En stiekem vind ik de werkleu wel leuk. Als het zonnetje schijnt gaan de shirts uit. Stevige gebruinde basten lopen over de steiger. Kijk, dan kan ik het bouwlawaai wel weer even aan.

Over een jaar zijn ze klaar.

Nu kan ik nog even genieten en stiekem hoop ik dat er nog 1 fluit.